..สถาปัตยกรรม..

posted on 29 Jul 2007 20:47 by decameron in ANNALS

ส ถ า ปั ต ย ก ร ร ม

ทำไมถึงเลือกเรียนคณะนี้?

เพราะชอบวาดรูป

หลงใหลในเส้น

ไม่เก่งเคมี

ไม่ชอบชีวะ

ไหนๆก็เรียนแผนวิทย์มาแล้ว

ไม่ต้องงานหนังสือ ทำแต่งานส่ง

 

ได้ไปติว สิบวันก่อนเอนท์ สองครั้งที่ ศิลปากร

อยากได้ความอบอุ่นแบบนั้น

การที่ผมฟูไม่ได้เป็นเรื่องแปลกในคณะนี้

 

คณะนี้เท่

 

 

 

 

ความรู้สึกที่อยากเข้าในตอนแรก

มันต่างกับตอนนี้

คนที่เรียนได้ต้องเก่งจริงๆ

ความเก่งมันไม่เข้าใครออกใคร

มาถึงเรื่อง พรสวรรค์ กับ พรแสวง

คนขยันไม่มีใครไม่เก่ง

เก่ง ไม่เท่ากับ ฉลาด

เพราะมีคนที่ โง่ แต่ เก่ง

แต่ก็เพราะ

ตัวเราเป็นคนตัดสินใจทุกๆเรื่องในชีวิตเองโทษใครไม่ได้

ปัญหาอยู่ที่ตัวเรา

 

 

 

 

เมื่อไหร่ที่เราจะรู้ว่าเราชอบสถาปัตยกรรมจริงๆ

เมื่อไหร่ที่เราจะรู้ว่าอยากจะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆขึ้นมาจริงๆ

 

 

คำตอบตอนนี้คือ

อยากเรียน

แต่ถ้ามันไม่พอ

แต่ยังเชื่อว่าแค่คำนี้มันพอแล้ว

ตอนนี้จึงรู้สึกดี

รู้สึกดีด้วยจริงๆกับคนที่ เกิดมาเพื่อสิ่งนี้

อิจฉาด้วยที่อย่างน้อย ก็รู้แล้วว่าเกิดมาเพื่ออะไร

 

 

อาจจะเอาแต่ใจตัวเอง

แต่ตอนนี้แค่คิดว่าอยากทำ

เพราะได้ทำแล้วมีความสุข

ถึงแม้จะไม่ได้เอ การออกแบบ และไม่มีความคิดสร้างสรรค์ที่ดีพอ

หรือไม่ชอบอยู่ที่ที่มีคนหมู่มาก หรือพบปะสังสรรค์ทั่วไป

แต่แค่อยากหาตัวเองให้เจอ

ต้องการแค่นั้นจริงๆ

เมื่อเกิดคำถามว่ารัก หรือ ชอบ

มันเป็นปัญหาโลกแตก

อาจเพราะยึดติดกับความหมายของคำเกินไป

เพราะยังไม่เข้าใจความหมายของสองคำนี้ดีพอ

 

จึงตอบว่าชอบ

เพราะไม่เข้าใจคำว่ารัก

 

เพราะมีความสุขที่ได้ทำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากทำอะไรก็ได้ทำ

แต่จริงๆแล้ว มันไม่ใช่เลย

สถาปนิกเป็นอาชีพบริการขนานแท้

นอกจากจะมีชื่อเสียงแล้วจริงๆ

 

 

ไม่ได้มองข้าม

แต่ความเป็น นักออกแบบ กับ ศิลปิน และนักวิชาการ

 

มันต่างกัน

Comment

Comment:

Tweet

ศิลปากรยินดีต้อนรับ

#25 By namtansign on 2010-01-25 00:53

'ถาปัด คือความแนว(หรือพยายามแนว)ชนิดหนึ่ง

#24 By - [ S l o w b l a d e ] - on 2007-10-05 22:17

เรียนอะไรก็เรียนได้
ทำอะไรก็ทำได้

แต่อย่าลืม ต้องชอบด้วยนะ
ถึงจะเรียนและทำอย่างสบายใจ

#23 By SKETCHBOOK on 2007-09-08 06:34

ทำเลยครับ

#22 By nonworld on 2007-08-31 13:42

แต่คนเก่งส่วนใหญ่นะคับ

มักจะแพ้คนขยัน หมั่นเพียร

ของให้เรามีความเพียรพยายาม

ทำอะไรก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

เป็นกำลังใจนะคับ นักสถาปนิก

สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้ดียิ่งขึ้นไป แล้วฝ่าฟันสิ่งต่างๆ ให้ได้นะคับ

#21 By Q... on 2007-08-23 23:52

Thanx 4 the comment :]

#20 By SKETCHBOOK on 2007-08-19 02:27

พรสวรรค์ กับ ความขยัน
มันต่างกันแค่เส้นบางๆที่เราเชื่อว่าจริง

อย่าท้อนะ งานเยอะก็สู้นะ
แล้ววันหนึ่งจะรู้ว่า
ถึงเราไม่มีพรสวรรค์ หรือ
มีพรสวรรค์ด้านอื่น หรือ
ยังไงก็ตาม ความพยายามที่เราตั้งหวัง
จะทำให้ทุกอย่างมันสำเร็จ เมื่อกำลังใจเกิด

#19 By มิสเก้าสองเจ็ด (58.9.41.37) on 2007-08-13 20:43

อื้มมมม...
จิงด้วย
คิดถึงแกนะ 555

#18 By JiJi (124.121.33.226) on 2007-08-05 21:07

เอ๋ยเป็นไร..ดูแกไม่สดใส
ถ้าทำใจให้รักในสิ่งที่เลือกแล้วได้ ก็ขอให้ทำ แต่ถ้ามันฝืนก็ลองหาตัวเองอีกครั้ง คนเราไม่ได้มีด้านเดียว แต่อีกด้านที่เราไม่รู้ เพราะเรายังมองมันไม่เห็น.. สู้ต่อไปนะ ทาเคชิเอ๋ย.. สู้นะ เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้เอิ๋งเอ๋ย

#17 By Am: Pimpon on 2007-08-04 11:16

ไม่สบายใจก้อบอกเราได้เสมอนะเว้ย
ออาจจะช่วยแก้ไม่ได้แต่รับฟังได้
คิดถึงแก

#16 By katai (124.121.32.195) on 2007-08-02 18:36

รอพิมพ์ชนกด้วยนะกมลชนก ฮ่าๆๆๆๆๆ

อยากให้คนยิ้มกับงานที่เราออกแบบว่ะ
ให้เค้ามีตวามสุขกับงานของเราว่ะ
จะเป็นอะไรก็ช่างเถอะ
ทั้งชีวิตเราจะทำให้คนมีความสุขและยิ้มได้กี่คนกันวะ?

#15 By Idee* on 2007-08-02 13:49

แร้วถ้าเรา..

ไม่เก่ง ไม่ฉลาด
ไม่ขยัน
ไม่แสวง
ไม่มีสวรรค์
ไม่ชอบสร้างสรรค์

ไม่อยากอดนอน

ไม่ไม่ไม่..




ไม่เรียนดีกว่าใช่มะ เหอๆ





กมลชนก ลาออกกก..!!!


#14 By (o"o){ NonG} (58.9.46.242) on 2007-08-01 00:29

อยากเรียนถาปัดเหมือนกัน
แต่ดันจบนิเทศ

แต่มันไม่ต่างกันเลยสักนิด

#13 By 7 days ago on 2007-07-31 20:27

แต่อย่างน้อยถ้าทำแล้วรู้สึกว่ามีความสุข ก็คงจะทำให้ทำต่อไปได้อีกใช่ไหมเอ่ย
แล้วถ้าได้ทำต่อไป เชื่อว่าเดี๋ยวก็คงจะเจอตัวเอง และตอบคำถามว่า"รักรึเปล่า"ได้เองล่ะเนอะ

#12 By Rurico on 2007-07-31 14:00

จริงๆแล้วทุกสายการเรียนมันก็มีจุดลำบากหรือความยากเป็นของมันเอง...

#11 By prema-ja on 2007-07-30 22:41

อ่านแล้วโดนมาเอ๋ยเอ้ย ถึงเราจะอยู่คนละคณะก็เหอะ แบบว่าความรู้สึกแนวๆเดียวกับเราช่วงนี้เลย

เข้าใจนะว่าบางทีคนเราก็ท้อได้เหนื่อยได้ แต่อย่ายอมแพ้นะ เพื่อตัวเธอเองไม่ได้เพื่อใครที่ไหน เพื่อชีวิตของเธอเองไม่ใช่ชีวิตใครน่ะนะ

แต่อย่างน้อยเธอก็เลือกเส้นทางนี้ได้ด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ขอให้มั่นใจในตัวเองและเส้นทางที่ตัวเองเลือกเดินเถอะนะ เราพูดไม่เก่งหรอก แต่เราก็อยากบอกว่าเราเป็นกำลังใจให้นะ

หลายสิ่งหลายอย่างมันอาจไม่ใช่อย่างที่เราคิด สิ่งที่เราคิดว่าชอบจริงๆอาจจะไม่ชอบก็ได้เมื่อเรารู้จักมันจริงๆ แต่ว่านะ..มันก็ๆไม่แปลกหรอก ก็ตอนนั้นเราอาจจะยังไม่รู้อะไรหลายๆอย่างนี่นา ไม่มีใครทำอะไรถูกต้องไปทุกอย่าง ใช่..แต่ว่าประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น ประเด็นมันอยู่ที่ปัจจุบันและอนาคตว่าเราจะจัดการยังไงกับมันต่อไป บางครั้งมองอดีตไปแล้วก็อดเสียใจบ้างไม่ได้ แต่ยังไงอดีตก็คืออดีต เราจะคิดอะไรกับมันไปเราก็แก้ไขมันไม่ได้แล้ว ยังไงก็สู้ๆต่อไปเน้อ

เราเป็นกำลังใจให้นะเอ๋ย สู้ๆนะ ถึงไม่เจอกันนานแต่ก็คิดถึงเธอเสมอนะ จุ๊บๆ^^

#10 By RIN on 2007-07-30 12:47

อ่านแล้วงง แต่ก้อผสมความเข้าใจ
เราไม่เคยคิดว่าเราฉลาดหรือเราเก่ง
เราไม่มีพรสวรรค์เหมือนอย่างที่หลายๆคนเค้ามีไว้
แต่เราคิดว่าเรามีพรแสวงเพียงพอ
และจะต้องมีให้มากพอกว่าเดิม
ถ้าเกิดมาแบบ Born to Be ไม่ได้
เราเป็น I wanna be ก้อได้นี่นา
จริงมั้ย

เรามาก้าวไปด้วยกันนะ
กับสิ่งที่พวกเรา "ชอบ" และพวกเรา "เลือก"

#9 By Darkside Emotion on 2007-07-30 10:24

อ่านแล้วโดน
ถ้าเป้นสิ่งที่เรารัก เราชอบซะอย่าง
ทำไปแล้วเดี๋ยวก้ดีเอง
เรื่องพรสวรรค์กับ พรแสวง
ถึงจะทำได้ไม่เก่ง
แต่ถ้าทำไปเรื่อยๆ ฝึกไปเรื่อยก้จะได้เองล่ะ
สู้ๆ

#8 By (203.113.45.198) on 2007-07-30 07:48

อื้มม ตอนเรียนเป็นประมาน คงทำอะไรเครือๆที่จบมา แต่ไม่ได้เป็นเต็มตัว
ไปๆมาๆ กลับมาทำแบบเต็มๆแล้วถึงพบว่า
หลงรักเข้าแล้ว

จะเป็นยังงี้ได้อีกนานเท่าไรนะ
กลัวเหมือนกันว่าถ้าเบื่อ
เราไปทำอาชีพอื่น จะทำอะไร
อื้มม ... ไปๆมาๆ กลับมาหาตัวเองไม่เจออีกหน อีกละ
อย่าคิดมากเรยไอ้น้อง ทามในสิ่งที่ชอบ ใครว่าไงก็ช่าง
อย่างน้อยเราก็รู้ความฝันของตัวเองแหละว้าาา

#6 By พี่รหัส (203.113.39.55) on 2007-07-29 23:19

สิ่งที่ยากในอาชีพนี้คือ
ศิลปินที่ต้องตามใจลูกค้า และยึดถือความเป็นจริงของโลก

แต่มันก็เป็นความท้าทายอยู่ดีนะ
คนที่ท้าทายสำเร็จ ก็ได้ผลงานมาเป็นที่น่าภาคภูมิใจจนบัดนี้

ดีใจด้วยครับที่ชอบ
เพราะจากที่อ่านตอนแรก ถ้าเข้ามาเพราะชอบวาด คงเครียดตาย

#5 By โคค่อน on 2007-07-29 23:09

อ่านแล้วโดนใจหลายจุด...
ในคณะนี้ตอนเรียนก็ต้องหาตัวเองให้เจอ..
แต่จบมาต้องตอบโจทย์ให้ได้ทั้งๆที่บางครั้งโจทย์ไม่น่าตอบเลยแท้ๆ

#4 By wesong on 2007-07-29 21:29

อืม มีเยอะหลายอาชีพเหมือนกันนะ บางทีเราก็คิดว่าเราเลือกสิ่งที่เราอยากทำแล้ว แต่ไปๆมาๆ เราก็ทำตามใจไม่ได้อยู่ดี ต้องมีกฎบ้าบอ หรืออะไรที่ทำให้เราไม่รู้สึกอิสระอยู่ร่ำไป

อย่างพี่สอนดนตรีแท้ๆ ทุกคนก็คิดว่าน่าจะเป็นอาชีพที่มีความสุข ตอนแรกๆก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ไปๆมาๆมันก็ไม่ใช่ซะ100% วงการมันน้ำเน่ามากๆ อิจฉาริษยา เล่นพรรคเล่นพวกกันสารพัด บางทีบางอย่างเราก็รู้ว่ามันผิดแต่ก้ต้องทำตามใจคนที่เขาใหญ่กว่าเรา ไม่งั้นอยู่ไม่ได้ เฮ้อ ทำจายย

นี่รู้ไม๊เอ๋ย ถ้าให้พี่กลับไปเรียนม.3ใหม่ได้ พี่จะมุ่งมั่นไปถางสถาปัตย์บ้างเหมือนกัน

เพิ่งมารู้ตัวตอนแก่ว่าตัวเองชอบสิ่งก่อสร้าง หรือไม่....อีกอย่างก็คงเรียนสัตว์แพทย์ไปเลย ช่วยน้องหมาน้องแมว (แพทย์ไม่ไหว โง่เกิน เสียวทำคนม่อง)

ทุกวันนี้ยังอิจฉาคนที่เขาได้เรียนคณะนี้อยู่เลยนะ (แม้หลายคนจะบอกว่า ถ้าไม่เก่งจริงหรือไม่มีเพื่อนจะหากินลำบาก)

พี่ว่าเอ๋ยก็เหมาะกับคณะนี้ดีออก

ถ้ามีปัญหาอะไรก็สู้ๆนะ จะเป็นกำลังใจให้
เหอ เหอ

เหนื่อยๆกายได้ แต่หัวใจอย่าเหนื่อยเรย
เหนื่อยบ่อยๆ เด่วมันจะหยุดเดินเอานะ เหอ เหอ

#2 By Jota comic D on 2007-07-29 21:07

จะสนใจไปใย
ในเมื่อมันคือสิ่งที่เรา'ชอบ' และเรา'เลือก'

'ถาปัดจงเจริญ ~

#1 By calliope on 2007-07-29 21:03